Daily Reflections – Day 44 – ஆட்டோக்கார அனுபவங்கள்

Daily Reflections

இந்த மாத காலச்சுவடு இதழில், பெங்களூருவில் வசிக்கும் எழுத்தாளர் க.சீ.சிவக்குமார், தான் அண்மையில் சென்னை நகரத்தில் ஆட்டோக்களில் பயணம் செய்த அனுபவங்களை ஒரு சுவையான கட்டுரையாக எழுதியுள்ளார். குறிப்பாக சென்னை ஆட்டோக்களில் மீட்டர் பொருத்தப்பட்டு அவை முழுப்பயன்பாட்டுக்கு வந்து விட்டதாக செய்திகத்தாள்களின் மூலம் அறிந்து, அதையொட்டி அவருக்கு இருந்த எதிர்பார்ப்புகளும் அவை எப்படி பொய்த்துப் போயின என்பதைப் பற்றியும் அருமையாக எழுதியிருக்கிறார். சாம்பிளுக்கு சில:

போக வேண்டிய தூரத்தை ஆட்டோவின் கட்டணத்தில் சொல்லும் வல்லமையுடைய நண்பன் “முப்பது ரூபாய்க்கு மேல் கொடுத்துவிடாதே” என்று சொல்லியிருந்தான். இப்படி அறுதியிடுகிறவர்களது கூற்றுகள் யாவும் ஆட்டோ டிரைவர்களின் முன்னால் குற்றுயிராய் விழுந்து தத்தளிப்பதைப் பலமுறை அனுபவித்திருக்கிறேன்.

-o0o-

இரண்டு அல்லது மூன்று ஆட்டோக்கள் நிற்காமலோ, நம்முடைய அடைவிடத்தை மறுத்துவிட்டோ செல்ல ஆரம்பிக்கும் போது நாம் மீட்டர் கட்டணத்துக்காக வாதாடும் திறனை இழக்கிறோம். குடும்ப உறவுகள் மற்றும் லக்கேஜ்கள் – சம எடையுடையவை – பக்கத்தில் இருக்கும் போது, ‘எப்போதடா இடம் சென்று சேர்வோம்’ எனக் களைப்புற்று இருக்கும் போது பேரத்தின் சாய்வு ஆட்டோக்காரர்களுக்குச் சாதகமாக அமைகிறது.

-o0o-

கோயமுத்தூரில் காந்திபுரத்தில் புறப்பேருந்து நிலையத்தையும் நகரப் பேருந்து நிலையத்தையும் இணைக்கும் பாதசாரி மேம்பாலம் கட்டப்படுவதற்கு முன் காந்திபுரத்திலிருந்து காந்திபுரத்துக்கே இருபத்தியைந்து ரூபாய் கொடுத்து ஆட்டோவில் பயணித்த அனுபவம் (பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பே) எனக்கு உண்டு. கருவேப்பிலை மரத்துக்குக் காயங்கள் புதிதல்ல.

-o0o-

எனக்கும் சென்னை நகர ஆட்டோக்களுக்கும் இடையே இத்தகைய…

View original post 84 more words

Advertisements